Poniżej prezentujemy świadectwa i galerię zdjęć z Oazy Modlitwy na Sławinku, która odbyła się w dniach 22-24 marca 2019 r.


Pan Bóg was posyła, abyście służyli

„Pan Bóg was posyła, abyście służyli”. Tymi słowami moderator Diecezjalny Ruchu Światło- Życie, ks. Jerzy Krawczyk, zakończył Mszę św., sprawowaną w trzecim, ostatnim, cyklu rekolekcji Oaza Modlitwy, których tematem była Diakonia. Do Oazy przybywaliśmy – ponad 30 osób – z różnych stron naszej Diecezji, my, którzy w czasie najbliższych oaz, szczególnie wakacyjnych, sprawować będziemy funkcje par prowadzących, moderatorskich czy muzycznych. Zaproszenie do udziału w rekolekcjach skierowane było do wszystkich, dlatego wśród nas byli również małżonkowie, którzy, są na drodze poszukiwania własnego powołania do służby. Rekolekcje rozpoczęliśmy w dniu 22 marca 2019 r., rozważaniami drogi krzyżowej, następnie wspólnotę zawiązaliśmy podczas wieczornego posiłku. Dzień zakończyliśmy Mszą św., w czasie której homilię wygłosił ks. Cezary Ścisłowski, moderator Domowego Kościoła z Parafii pw. Chrystusa Króla.

Sobota była dniem intensywnej formacji. Przed południem konferencję na temat „Funkcje Kościoła: DIAKONIA” wygłosił ks. Marek Urban, proboszcz Parafii pw. Św. Antoniego, były moderator Ruchu Światło-Życie.

Nawiązując do Pisma św. powiedział, że Kościół jest zaproszony do kontynuowania dzieła Jezusa Chrystusa, który nie przyszedł, aby mu służono, ale aby stać się niewolnikiem. Ksiądz Marek przypomniał funkcje (służba we wspólnocie – rodzinie, parafii, Kościele) i zasady diakonii (solidarność, kolegialność i pomocniczość), a także wskazał na potrzebę rozeznania i określenia się według posiadanych przymiotów. Posługa może uszczęśliwiać, ponieważ w diakonii jesteśmy wolni, jako realizujący się na wzór Niepokalanej.

Kolejnym punktem naszego spotkania była praca w grupach według poszczególnych stopni wakacyjnych rekolekcji. Diecezjalna diakonia oaz rekolekcyjnych rozeznała na swoich spotkaniach, że tego typu dzielenie się w małych wspólnotach i świadectwo, będą najbardziej właściwą formą, aby przybliżyć różne wymiary i aspekty posługiwania. Ten czas duchowego ubogacania pozwolił podzielić się doświadczeniami i przybliżyć obowiązki par odpowiedzialnych, a także zapoznać się z podręcznikami i obowiązującymi dokumentami.

Najważniejszym zadaniem par odpowiedzialnych na rekolekcjach jest świadectwo życia i wierność charyzmatowi, który otrzymaliśmy, jako szczególny depozyt przez posługę Czcigodnego Sługi Boże ks. Franciszka Blachnickiego.

Mszę św. drugiego dnia rekolekcji koncelebrowało trzech kapłanów oddanych Ruchowi: ks. Marek Urban, ks. Marek Sachadel i ks. Jerzy Krawczyk, który wygłosił homilię.

Swoimi przemyśleniami na temat: „Jak służyć w oazie?” podzieliła się – w popołudniowej konferencji – Agnieszka Łagowska, która dała także świadectwo działania Bożej Opatrzności w Jej życiu. Wskazując na biblijne fundamenty służby, których opis można dostrzec już w Księdze Rodzaju w czasie aktu stworzenia człowieka, zwróciła uwagę, że wszelka diakonia wymaga ofiary, że jest bezinteresownym darem z siebie i powinna być pełniona z radością.

Podczas wieczornej adoracji Pana Jezusa, która zakończyła drugi nasz dzień naszej formacji, prosiliśmy o szczególne łaski dla kapłanów moderatorów i par prowadzących rekolekcje, a także dla par posługujących i uczestników. Modlitwa przed Najświętszym Sakramentem poprzedzona była rozważaniami bolesnej części Różańca, w czasie których ks. Jerzy wraz z członkami diakonii modlitwy prosili w modlitwie wstawienniczej o błogosławieństwo dla wszystkich potrzebujących.

Monika Wiatrowska, która, wraz z innymi siostrami z Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła, była organizatorem i koordynatorem naszych rekolekcji przypomniała, że w niedzielę 24 marca przypada 98 rocznica urodzin ks. Franciszka Blachnickiego. Uczciliśmy to delektując się słodkimi czekoladkami Merci.

Zanim zakończyliśmy nasze rekolekcje Bożena i Tomasz Białopiotrowiczowie poprowadzili spotkanie na temat pewnych formalnych, technicznych i logistycznych wymiarów organizacji oaz wakacyjnych. Ksiądz Moderator przypomniał nam w homilii, że „diakonia, to pragnienie służby na co dzień w przestrzeniach, które może musimy dopiero na nowo odkryć. Jeżeli zechcemy potraktować służbę na serio, to ona będzie nas zawsze kosztować, bo miłość jest nieodłącznie związana z krzyżem. Jeśli kochasz, to czeka cię krzyż, ale jeżeli też doświadczasz krzyża i go przyjmujesz, to rodzi jeszcze większą miłość. I aby ta zależność miłości i krzyża wypełniała się w naszym życiu”. Niechaj przesłanie, które tak pięknie wybrzmiało w ostatnim zdaniu towarzyszy nam w naszej codzienności i zapala serca i umysły do służby w winnicy Pańskiej.

Ania i Grzegorz Kołodziejowie


Bożena i Tomasz Białopiotrowiczowie (pierwsi z lewej)

Marcowa Oaza Modlitwy na Sławinku o tematyce „Diakonia” adresowana była przede wszystkim do osób, które będą prowadziły oazy wakacyjne.

Dla mnie był to dobry czas modlitwy, rozważań i wymiany doświadczeń. Z całego programu najmocniej zapadło mi w serce i pamięć to, co powiedziała Agnieszka Oleszczuk-Łagowska w konferencji „Jak służyć w oazie?”; że oto służba, innymi słowy diakonia, z natury wpisana jest w kondycję losu człowieka. Opowiada autor Ksiegi Rodzaju, że Bóg poddał całą naturę panowaniu człowieka: „Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał” (Rdz 2, 15). Uprawianie i doglądanie nie może być dewastowaniem tego świata, ale pielęgnowaniem go. Jednym słowem służbą. To było dla mnie pierwsze odkrycie.

A drugie odkrycie, to porównanie radości pierwszych rodziców, jakiej doświadczali z obcowania z Bogiem w raju, do tej radości, jakiej doświadczamy zazwyczaj po wypełnieniu służby w oazie. Jako przykład takiej właśnie widocznej radości po spełnieniu posługi przywołana została radość uczniów, którzy wrócili do Pana Jezusa po wypełnieniu polecenia „Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki” (Łk 10, 3) i „uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże” (Łk 10, 9). Oni wrócili dla Pana Jezusa napełnieni radością i dzielili się nią! Porównanie radości z pełnionej służby do radości jakiej Adam i Ewa doświadczali w raju jest dla mnie niezwykle inspirujące i zachęcające do… No, do służby.

Za te dobre odkrycia wyniesione z tej oazy chwała Panu!

Tomasz J. Białopiotrowicz


W dniach 22-24 marca 2019 roku odbyła się trzecia i ostatnia w tym roku formacyjnym oaza modlitwy, której tematem była diakonia. Brały w niej udział pary z Domowego Kościoła przygotowujące się do posługi podczas oaz wakacyjnych oraz osoby z diakonii modlitwy. Była modlitwa, ale także wiele konkretnych treści, niezbędnych w przygotowaniu się do posługi.

Uważamy, że w takich rekolekcjach powinni uczestniczyć wszyscy, którzy chcą służyć na oazach. To bezcenne źródło wiedzy praktycznej i przede wszystkim czas na wspólnotową modlitwę powierzającą Panu Bogu dzieło rekolekcji. Wielkim darem jest też miejsce – domy na Sławinku. Tu, dzięki paniom z INMK – Diakonii Stałej Ruchu Światło-Życie, czuje się tutaj ducha oazowego.

To, że OM kończyła się w dzień urodzin Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, można było odczytywać także jako znak błogosławieństwa na naszą służbę.

Edyta i Piotrek Głęboccy

Poprzedni artykułCelebracja IV Kroku – świadectwa uczestników
Następny artykułRuszyły zapisy na Pielgrzymkę DK do Kalisza