8 grudnia jest szczególnym dniem dla członków Ruchu Światło-Życie.

Dlaczego?
W kalendarzu liturgicznym wypada wtedy uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – głównej patronki naszej wspólnoty.
Jej postać jest wzorem Nowego Człowieka – człowieka duchowego, a przez to inspiracją w dążeniu ku świętości. Dla oazowiczów jest to zatem Święto Patronalne.

W tym roku w Archidiecezji Lubelskiej świętowaliśmy już 7 grudnia, a więc dzień wcześniej. Tradycyjnie przeżywaliśmy to ramach II Dnia Wspólnoty przewidzianego w tym roku formacyjnym. O godzinie 09:03 😉 rozpoczęliśmy nasz dzień wspólnoty od zapalenia świecy, modlitwy.

Prowadzący Święto Patronalne, Weronika i Mateusz
Diakonia Muzyczna
Diakonia Modlitwy
Para diecezjalna, Renata i Józef Nowakowie

O 9:30 nastąpił obrzęd wprowadzenia do deuterokatechumenatu młodych oazowiczów, którzy po przeżyciu Oazy Nowego Życia I stopnia zdecydowali się na wybranie drogi uczniów Chrystusa.

ks. Przemysław Ruszniak poprowadził obrzęd wprowadzenia do deuterokatechumenatu

To nasza ogromna radość – było ich około pięćdziesiątki!!! Po zakończonym nabożeństwie w atmosferze radości (sic!) poszliśmy do Archikatedry, by uczestniczyć o 11:00 w tym, co najistotniejsze w ciągu całego dnia, czyli w Eucharystii. Liturgii przewodniczył bp Józef Wróbel. Usłyszeliśmy pięknie rozwijającą się Diakonię Muzyczną, a na wysokości zadania stanęła również Diakonia Liturgiczna.

Wprowadzeni do deuterokatechumenatu ze swoimi animatorami i moderatorami
Eucharystię w naszej intencji sprawował bp Józef Wróbel
Na Eucharystię dodarło wielu kapłanów związanych z Ruchem Światło-Życie

A potem znowu szybki (było zimno) spacer do auli Caritasu, gdzie patrzyliśmy na Ruch w perspektywie świata i naszej diecezji. Można tam było posłuchać o wspólnocie w Irlandii – o swoim doświadczeniu życia tam opowiedzieli nam ks. Hubert Wysmulski oraz Bożena i Hubert Pietrasowie. Następnie padło duuuużo podziękowań (i duuużo miłości) z ust moderatora diecezjalnego, ks. Jerzego Krawczyka.

ks. Hubert Wysmulski oraz Bożena i Hubert Pietrasowie opowiedzieli o doświadczeniu Ruchu i Kościoła w Irlandii
Słowa pełne radości i miłości od moderatora diecezjalnego, ks. Jerzego Krawczyka

Ustępujący odpowiedzialni diakonii diecezjalnych otrzymali w tym czasie drobne upominki za swoją służbę, a nowym zostały wręczone nominacje. Nie pozostało już więc nic innego, jak poświęcić pozostały czas na ucieszenie się sobą w czasie agapy! W Caritasie jeszcze długo rozlegał się gwar świętujących oazowiczów. Można śmiało powiedzieć, że dzień wspólnoty upłynął w duchu wspólnotowej radości.

Oby więcej tak pięknych spotkań wszystkich gałęzi Ruchu!

tekst: Weronika Karwacka, Przemysław Szostak, Patrycja Ziarkiewicz
zdjęcia: Bartłomiej Wójcik

Więcej zdjęć znajdziecie tutaj: https://photos.google.com/share/AF1QipMyfCRUY34HzvtIKg3ZkZOpdMI5tt6zr8ewzmRFZa8Xcw6xtfgjQJL_1lN4mlhUJA?key=bEYyTml2WXBKd3dsbXpaNTZ6Y0p6b0NXUjV2NGdB

Poprzedni artykułCelebracja III kroku
Następny artykułRekolekcje dla rodziców po stracie dziecka w Wąwolnicy